Süleymancılar cemaatinin kurucu figürü Süleyman Hilmi Tunahan'ın biyografisi ve tarihçesi

Türkiye merkezli bir dini topluluk olan Süleymancılar, adını ve manevi temellerini 1888 yılında doğan Süleyman Hilmi Tunahan'dan almaktadır. Tunahan, bugün Bulgaristan sınırları içerisinde kalan Silistre bölgesinde doğmuş, Osmanlı medrese sisteminde yetişerek müderrislik ve vaizlik görevlerinde bulunmuştur. Nakşibendî-Müceddidî geleneğine bağlı olan Tunahan, eğitim hayatı boyunca Arapça, tefsir ve hadis gibi klasik İslami ilimlere odaklanmıştır.

Cemaatin tarihsel gelişimi, Tunahan'ın 1920 yılında Darü'l-Hilafeti'l-Aliyye Medresesi'nde Kur'an öğretmenliği yapmaya başlamasıyla şekillenmiştir. 1924 yılında Tevhid-i Tedrisat Kanunu ile medrese sisteminin kaldırılmasının ardından Tunahan, dini eğitim faaliyetlerini farklı yöntemlerle sürdürmüştür. Bu süreçte Gedikpaşa ve Lüleburgaz gibi bölgelerde öğrenciler yetiştiren Tunahan, bazı öğrencilerini işçi olarak göstererek eğitim vermesi nedeniyle 1939 ve 1944 yıllarında gözaltına alınmış, 1943 yılında ise vaizlik yetkisi elinden alınmıştır.

1949 yılında Kur'an kurslarının yeniden yasal zemine kavuşmasıyla birlikte Tunahan'ın faaliyetleri daha görünür hale gelmiş ve 1951 yılında Çamlıca'da ilk Kur'an kursu açılmıştır. Tunahan'ın eğitimleri sonucunda oluşan öğrenci topluluğu, zamanla Türkiye'nin yanı sıra Avrupa'da da yurtlar, vakıflar ve derneklerle genişleyen bir yapıya dönüşmüştür.

Cemaat mensuplarının kendilerini 'Süleymancılar' yerine 'Süleymanlılar' veya 'Süleyman Efendi'nin talebeleri' olarak tanımladıkları belirtilmektedir. 'Süleymancılar' ifadesinin ise özellikle 1950 ve 1960'lı yıllarda Tunahan'ın kurslarından yetişenler ile İmam Hatip okullarında eğitim gören din görevlileri arasındaki rekabet döneminde yaygınlaştığı kaydedilmiştir.