Türkiye solunun kimlik siyaseti ve karşıdevrim süreçlerine etkisi ele alındı

1980'li yılların başından itibaren neoliberal karşıdevrim süreciyle birlikte dünya solunun sınıf dışı ve kimlik temelli siyaset arayışlarına yöneldiği ifade edildi. Bu süreçte işçi sınıfının devrimci rolünün kaybettiği ileri sürülürken, yeni toplumsal hareketlerin aktörü olarak görülen azınlıktaki dinsel ve etnik kimliklerin ön plana çıkarıldığı kaydedildi. Aydınlanma değerleri üzerine inşa edilen solun dayanaklarının 'meta anlatı' denilerek yok sayıldığı ve bu durumun emek hareketinin bastırılması ile kimlik siyasetinin ana akım haline gelmesiyle sonuçlandığı belirtildi.

Türkiye'deki sosyalist ve sol hareketlerin de bu süreçten etkilendiği, geniş kesimlerin serbest piyasacı ve etnik-dinsel kimlik siyasetleri içinde yer bulmaya çalıştığı aktarıldı. Bu yönelimin, Cumhuriyet kazanımlarını hedef alan Ergenekon ve Balyoz süreçlerinden itibaren karşıdevrim saflarında yer aldığı savunuldu. Ayrıca, Suriye'deki gelişmeler ve NATO planlarıyla uyumlu yürütülen süreç kapsamında, AKP-MHP-DEM tarafından hazırlanan yasa tasarısının 'çerçeveli sol'un desteğiyle TBMM Genel Kurulu'nda kabul edilmesinin, iktidarın karşıdevrim eşiklerini aşmasına katkı sağladığı ileri sürüldü.