İngiltere'de süresiz oturum başvurusu için bekleme süreleri değişiyor

İngiltere İçişleri Bakanı Shabana Mahmood, parlamentoda yaptığı açıklamada yasal göçmenlerin ülkede süresiz oturum (ILR) alabilmesi için gereken bekleme sürelerini değiştiren yeni düzenlemeleri duyurdu. Yeni kurallar; gelir seviyesi, çalışma alanı ve ülkeye giriş şekline göre farklılık gösteren başvuru sürelerini kapsıyor.

Düzenlemeye göre, yıllık brüt geliri 125 bin sterlinin üzerinde olan ve en yüksek vergi diliminden ödeme yapanlar 3 yıl içinde, yıllık 50 bin 271 sterlinin üzerinde kazananlar ile sağlık ve eğitim sektöründe çalışanlar ise 5 yılın sonunda süresiz oturum için başvuruda bulunabilecek. Yıllık kazancı 50 bin sterlinin altında kalan göçmenler ile çalışma ve eğitim hayatına geçen diğer mülteciler için bekleme süresi ise 10 yıla çıkarıldı.

Ülkeye yasal yollardan girip sığınma talebinde bulunan mülteciler için yerleşme izni bekleme süresi 20 yıl olarak belirlendi. Ancak bu kişilerin düzenli bir işe girmeleri, eğitimlerine devam etmeleri ve topluma katkı sağlayacak düzeyde gelir elde ettiklerini kanıtlamaları durumunda bekleme süresinin 10 yıla indirilebileceği belirtildi.

Botlarla kaçak giriş yapan göçmenlere yönelik düzenlemede ise süreler daha uzun tutuldu. Düzensiz yollarla gelip çalışma ve eğitim hayatına geçenlerin 20 yıl, bu koşulları karşılayamayanların ise 30 yıl beklemesi gerekecek. Ayrıca belirli sosyal yardımları alanlar veya vize ihlali yapanlar için de bekleme süreleri uygulanacak.

Süresiz oturum izni alabilmek için sabıka kaydının bulunmaması, yüksek standartta İngilizce konuşulması ve vergi borcunun olmaması gibi şartlar aranacak. Hükümet kaynaklarının BBC'ye verdiği bilgiye göre, söz konusu değişiklikler yeni bir yasal düzenlemeye ihtiyaç duyulmadan, göçmenlik kurallarındaki bir değişiklik bildirimi yoluyla hayata geçirilebilecek.

İngiltere Başbakanı Andy Burnham, yeni önerilerin topluma katkı sağlayanları ödüllendiren ve kontrol esasına dayanan bir sistem olduğunu ifade ederek, yüksek katkı sağlayan kişilere erken yerleşme imkanı tanınmasının adil olduğunu savundu.