Yargıtay'dan yıllık izin ücreti hesabında emsal karar

Yüksek mahkeme, yerel mahkemenin işçinin 33 yıllık çalışma süresinin tamamında hiç izin kullanmadığı yönündeki kabulünü hatalı bularak, izin hakkının üçte bir oranında kullanılmış sayılması gerektiğine hükmetti.

Dava sürecinde N.U.'nun ailesi, murisin son aylık net ücretinin 15 bin TL olduğunu ancak maaşın bir kısmının bankadan, kalan kısmının ise elden ödendiğini ileri sürdü. Bu durum nedeniyle Sosyal Güvenlik Kurumu'na bildirilen kazancın gerçek ücretin altında kaldığını savunan davacılar; kıdem tazminatı, asgari geçim indirimi ve kullanılmayan yıllık izin ücretlerinin tahsilini talep etti.

Davalı işveren ise N.U.'nun emekli olduktan sonra da şirkete danışmanlık hizmeti vermeye devam ettiğini, ikinci çalışma döneminin önemli bir kısmında sağlık sorunları nedeniyle izin kullandığını belirtti. Şirket yetkilileri ayrıca, kullanılmayan izinlere ve kıdem tazminatına karşılık daha önce bazı ödemelerin yapıldığını savundu.

Yerel İş Mahkemesi, iş sözleşmesinin ölüm nedeniyle sona erdiğini ve kıdem tazminatının ödendiğine dair kanıt sunulamadığını belirterek ailenin taleplerini haklı bulmuştu. Mahkeme, işverenin yıllık izinlerin kullandırıldığına veya ücretlerin ödendiğine dair belge sunamaması gerekçesiyle yıllık izin ücreti talebini de kabul etmişti. İşverenin bu karara yaptığı itiraz Bölge Adliye Mahkemesi tarafından reddedilmişti.

Dosyayı inceleyen Yargıtay, dava dilekçesinde işçinin izinlerinin tamamını değil, 'büyük bir bölümünü' kullanmadığının ifade edildiğine dikkat çekti. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 25'inci maddesindeki vakıayla bağlılık kuralını hatırlatan daire, mahkemenin tarafların ileri sürmediği vakıaları kendiliğinden dikkate alamayacağını belirtti.

Kararda, N.U.'nun muhasebe ve mali işler müdürü unvanına sahip olması da değerlendirildi. İşçinin konumu gereği yıllık izin kayıtlarını düzenleme veya düzenlettirme yetkisine sahip olabileceği belirtilerek, izin ücreti alacağının üçte bir oranında indirim yapılarak yeniden hesaplanmasına karar verildi. Yargıtay ayrıca, gerçek ücretin tespiti için banka kayıtları, bordrolar ve tanık beyanlarının birlikte değerlendirilmesi gerektiğini vurguladı.