Brezilya Senatosu, haftalık çalışma süresini 44 saatten 40 saate indiren anayasa değişikliğini 14 Ekim tarihinde onayladı. Yapılan düzenleme ile çalışanlara herhangi bir ücret kesintisi uygulanmadan haftada iki gün hafta sonu izni hakkı tanındı. Bu gelişme, dünya genelinde verimliliği ve çalışan sağlığını artırmak amacıyla mesai saatlerinin kısaltılmasına yönelik küresel eğilimin son örneği olarak kaydedildi.
Türkiye'de ise 4857 sayılı İş Kanunu'nun 63. maddesi uyarınca haftalık çalışma süresi en fazla 45 saat olarak uygulanıyor. Mevcut kanuna göre, haftada 6 gün çalışılan iş yerlerinde günlük çalışma süresi 7,5 saat, 5 gün çalışılan iş yerlerinde ise 9 saat olarak belirlenmiş durumda. Brezilya'daki değişikliğin ardından, Türkiye'deki 45 saatlik mesai düzenlemesi yeniden tartışma konusu oldu.
SGK Başuzmanı İsa Karakaş, Türkiye Gazetesi'nde kaleme aldığı yazısında, gelişmiş ülkelerin emeğin miktarından ziyade niteliğine ve verimine odaklandığını belirtti. Karakaş, Türkiye'de de ücret kesintisi yapılmaksızın haftalık sürenin 40 saate düşürülmesi ve iki günlük hafta sonu izninin yasal güvence altına alınması yönünde reform önerisinde bulundu.
Dünya genelindeki çalışma standartlarının tarihsel süreci incelendiğinde, Uluslararası Çalışma Örgütü'nün (ILO) 1919'da haftalık 48 saatlik ilk standardı belirlediği, 1935'te ise 40 saatlik hedefi benimsediği görülüyor. Fransa 1936'da haftalık 40 saati yasal güvenceye alırken, 1998-2000 yılları arasındaki reformlarla bu süreyi 35 saate kadar düşürdü. ABD ise 1938 yılında kabul ettiği Adil Çalışma Standartları Yasası ile 40 saatlik sınırı mevzuatına ekledi.
Güncel uygulamalarda Avrupa Birliği genelinde haftalık çalışma süresi 35-40 saat, Avustralya'da 38 saat, Japonya, Güney Kore, Şili ve Brezilya'da ise 40 saat olarak uygulanıyor. İzlanda ise 2015-2019 yılları arasında gerçekleştirdiği 35-36 saatlik deneme uygulamalarıyla dikkat çekiyor. Kolombiya ve Meksika gibi ülkelerin de mesai sürelerini kademeli veya anayasal düzenlemelerle 40 saat ve altına çektiği belirtiliyor.